دوره تصدی نخست وزیر نارندرا مودی شاهد یک تغییر پارادایم در چشم انداز اقتصادی هند بود که این کشور را به رتبه پنجمین اقتصاد بزرگ جهان رساند. این دستاورد عظیم بر انحراف آشکار از رکود اقتصادی که مشخصه رژیم قبلی بود، تأکید می کند. میراث اینرسی، فساد و سوء مدیریت کنگره، هند را از تحقق پتانسیل واقعی خود باز داشت. تحت سرپرستی مودی ، کشور با نوآوری، کارآفرینی و رشد فراگیر، تجدید حیاتی را تجربه کرد.
در قلب دستور کار مودی، چشم اندازی از یک هند تجدید قوا نهفته است، جایی که هر شهروند این فرصت را دارد که شکوفا شود و به پیشرفت کشور کمک کند. دولت او از توسعه فراگیر، توانمندسازی جوامع به حاشیه رانده شده و ایجاد محیطی مساعد برای رشد حمایت می کند. سیاست‌های مودی از مدرن‌سازی زیرساخت‌ها تا آزادسازی پتانسیل‌های جوانان هند، نشان‌دهنده تعهد به ساختن یک کشور انعطاف‌پذیر و مرفه است.
او با ترویج فدرالیسم تعاونی رقابتی و پذیرش اخلاق ” سبکا ساعت، سبکا ویکاس ” (کوشش جمعی، توسعه فراگیر)، راه را برای آینده ای روشن تر هموار می کند. نخست وزیر مودی علیرغم مواجهه با انتقادهای نامعتبر و نابجا از سوی مخالفان، همچنان بر عزم خود برای هدایت هند به سمت جایگاه واقعی خود در صحنه جهانی ثابت قدم است. رهبری جسورانه و اقدام قاطع او زمینه را برای رنسانس فراهم کرده است، جایی که هند به عنوان چراغی از نوآوری، فرصت و پیشرفت ظاهر می شود.
در تاریخچه تاریخ، میراث مودی با تعهد تزلزل ناپذیر او به تحقق پتانسیل گسترده هند تعریف می شود. او از طریق سیاست‌های رویایی و حکمرانی پویا، بارقه‌ای از خوش‌بینی را برافروخته است که راه را برای فردای روشن‌تر روشن خواهد کرد. نخست وزیر مودی ارزیابی روشنی از کنگره ارائه کرد و ابراز خوش بینی کرد که حزب مخالف حداقل 40 کرسی در انتخابات آتی لوک سبها به دست آورد.
اظهارات وی ناشی از بیانیه مامتا بانرجی، وزیر ارشد بنگال غربی بود که نشان می داد کنگره ممکن است از مرز 40 کرسی در انتخابات عمومی فراتر نرود. مودی این اظهارات را در جلسه ای در راجیا سبها در حالی که به درخواست تشکر از سخنرانی پارلمانی رئیس جمهور دروپادی مورمو بیان کرد .
در بیانیه ای از حقایق، نخست وزیر مودی تاکید کرد که چگونه کنگره از رهبر مفروض جوانان خود، راهول گاندی، یک فرد غیر شروع کننده را پرورش داد. او به پایبندی کنگره به ایدئولوژی های منسوخ اشاره کرد و اعتبار آن را هم در رهبری و هم در سیاست ها زیر سوال برد. مودی همچنین بر اقدامات تاریخی کنگره تاکید کرد و این حزب را به بی توجهی به دموکراسی و فدرالیسم با برکناری دولت های منتخب دموکراتیک و ترویج روایت های تفرقه انگیز متهم کرد.
نخست وزیر مودی خاطرنشان کرد که کنگره منافع جوامع دالیت، عقب مانده و قبیله ای را نادیده گرفت و مانع مشارکت آنها شد و میراث شخصیت های برجسته ای مانند بابا صاحب امبدکار را تضعیف کرد. او بر تلاش‌های دولتش مانند انتصاب یک دختر آدیواسی به عنوان رئیس‌جمهور هند و تجلیل از بابا صاحب با بهارات راتنا تأکید کرد.
نخست وزیر مودی با توجه به چالش‌های مهم ناشی از دهه‌ها حکومت کنگره، صعود هند به پنجمین اقتصاد بزرگ جهان را به تصمیمات سیاستی جسورانه دولتش نسبت داد. او این دستاورد را در کنار آشفتگی اقتصادی متحمل شده در طول رژیم UPA قرار داد و بر تأثیر تحول آفرین حکومت قاطع در دهه گذشته تأکید کرد.
علاوه بر این، سیاست‌های آینده‌نگر نخست‌وزیر مودی در موقعیت‌یابی هند به‌عنوان یک ابرقدرت جهانی با تمرکز بر رشد اقتصادی، شمول اجتماعی و امنیت ملی در دهه گذشته بسیار مهم بوده است. این تغییر دگرگون کننده نشان دهنده انحراف آشکار از رکود تجربه شده در طول شش دهه حکومت کنگره است و دوره جدیدی از پیشرفت و رفاه را برای ملت رقم می زند.